Toczenie CNC i frezowanie CNC to odrębne procesy obróbki skrawaniem. Różnią się ruchem roboczym, sposobem mocowania półfabrykatu oraz typem powierzchni, które można wykonać.
Dobór procesu wynika z geometrii detalu, wymaganych pasowań, materiału i liczby sztuk. Część obrotowa zwykle trafia na tokarkę. Korpus z otworami, kieszeniami i płaszczyznami wymaga frezowania. Wiele detali przechodzi przez oba stanowiska.
Różnica w sposobie obróbki
Podczas toczenia obraca się półfabrykat zamocowany w uchwycie lub między kłami. Narzędzie wykonuje ruch posuwowy wzdłuż osi albo w kierunku promieniowym. Proces służy do obróbki średnic, powierzchni czołowych, stożków, gwintów i rowków.
Podczas frezowania obraca się narzędzie wieloostrzowe. Detal pozostaje zamocowany na stole, w imadle lub przyrządzie. Ruch osi maszyny umożliwia obróbkę płaszczyzn, otworów, kieszeni, kanałów i powierzchni ustawionych pod określonym kątem.
Jakie części wykonuje się przez toczenie CNC?
Toczenie stosuje się do wałów, osi, tulei, sworzni, czopów, pierścieni, rolek i nakrętek. W jednym zamocowaniu można wykonać kilka stopni średnicowych, gwint, podtoczenie, fazę oraz powierzchnię pod łożysko lub uszczelnienie.
Przy detalach obrotowych liczy się współosiowość kolejnych średnic, bicie promieniowe oraz jakość powierzchni pasowanych. Agroster wykonuje detale toczone do średnicy 400 mm, od pojedynczych części po małe i średnie serie.
Jakie części wykonuje się przez frezowanie CNC?
Frezowanie stosuje się do korpusów, płyt montażowych, uchwytów, kołnierzy, bloków przyłączeniowych i elementów konstrukcyjnych. Obróbka obejmuje otwory, gwinty, rowki wpustowe, kieszenie, kanały i powierzchnie bazowe.
Przy prostych detalach wystarcza obróbka 3-osiowa. Frezowanie 5-osiowe stosuje się przy powierzchniach dostępnych z kilku stron lub ustawionych pod różnymi kątami. Ograniczenie liczby zamocowań ułatwia utrzymanie położenia otworów i powierzchni względem jednej bazy. Agroster obrabia elementy frezowane do długości 1,65 m.
Kiedy detal wymaga obu procesów?
Wał z czopami łożyskowymi, rowkiem wpustowym i otworami poprzecznymi wymaga toczenia oraz frezowania. Średnice, czoła i gwinty wykonuje się na tokarce. Rowek i otwory powstają na frezarce albo centrum obróbczym.
Kolejność operacji ustala się na podstawie baz i tolerancji geometrycznych. Błąd powstały podczas pierwszego zamocowania może zmienić położenie wszystkich kolejnych powierzchni. Przy wąskich tolerancjach proces może obejmować też szlifowanie lub elektrodrążenie WEDM.
Jak dobrać właściwą technologię?
Do oceny procesu potrzebny jest rysunek techniczny lub model CAD. Dokumentacja powinna określać materiał, tolerancje wymiarowe, pasowania, chropowatość, bazy i wymagania geometryczne. Trzeba też podać liczbę sztuk oraz zakres kontroli.
Klient nie musi wskazywać konkretnej maszyny ani kolejności operacji. Technolog dobiera sposób wykonania po analizie detalu. Gdy dokumentacja jest niepełna, podstawą może być wzór, zdjęcie lub szkic z wymiarami.
Prześlij rysunek, model lub wzór części. Na tej podstawie Agroster określi, czy detal wymaga toczenia, frezowania czy połączenia kilku procesów.